Ali SARIKAYA 

Balinler findikzade de cok anilarim ve arkadaslarim kaldi 18 yaslarindaydim 1986 yillariydi 3 aliden biriydim simdi almanyada yasiyorum .veysi bey muharrem bey muzaffer bey patronlarimiz.sefim ayten alat .ve diger band sefim tülin ipek ve bir cok is arkadasim vardi unutamadigim anim cok birisi sefaköy findikzade macimiz yenmistik macin cikisi muzaffer abi ile benim aramda olmustu fikir ve teklif muzaffer abinin idi .sefaköyde firmanin önünde oynamistik.20 yildir kimseyi göremedim vede merak etmiyor degilim keske o yillar geri gelse nerdeee.cok güzel bir grup ve arkadaslik vardi .patronlarimiz belki hatirlayamaz ama ayten alat ve bant sefimiz tülin ipek hatirlarlar bütün herkese gurbetten kucak dolusu sevgilerimi yolluyorum .

05.10.2008 Tarihinde Gönderdi.

sitenizi çok beğendim ama kendi anılarıma dair birşey bulamadım.1982 doğuluyum ne adile naşidi hatırladım nede  mazi testinden geçebildim.yaşıtlarıma hitap eden bir site ama benim anılarım daha farklı.yaşıtlarım uyku öncesi masal dinlerken biz gazlambasının ışığında ödev yapıyorduk .ertesi gün okula kim ilk gidecek okulda olan tek kitabı kim alacak diye düşünürken uykuya daldık. bizim evimiz okula yakındı ama 1 metre karı aşıp gelenler vardı okula.o günün nöbetçisi getirirdi okulun yakacağını.o küçücük ellerine tutuştururdu annesi ve sıkı sıkı tembi ederdi  öğretmenine söyle birdaha yakacak vermem.öğretmenimiz elimizin  temizlğine bakarken ayakkabılarımızı çıkarttırıp çoraplarımıza da bakardı. çoraplar ayakkabıdan görünmez diye düşünürdük ama yanılmışız ayakkabıları çıkarınca ilginç manzaralar çıkardı ortaya çorapların parmakları delik topukları delik vve yamalı çoraplar... anlaşılan öğretmenimiz hiç yokluk görmemiş yokluk nedir bilmemiş.elektirikten yoksun sudan yoksun bir köyde büyüdüm maddi imkanlardan ise hiç bahsetmiyorum.zorluğu olduğu kadar güzelliği de vardı herşeyden önce birlik ve beraberlik vardı.büyüğe saygı küçüğe sevgi vardı hala var bizim oralarda.kurak bir iklime sahip bizim memleket ama bahar mevsiminde kırkikindi yağmurları yağar bazen mevlam acır çiftçinin haline gök delinmiş gibi yağmur yağar.işte o zaman çocukların sevincini görmenizi iisterim .yol kemarına biriken sulardır tek oyuncakları ve çamurdan yaptıkları hayalleri..

25.05.2009 Tarihinde Gönderdi.